Onion skinning
Wyświetlanie półprzezroczystych obrazów-widm sąsiednich klatek jednocześnie, by animator widział ruch pomiędzy nimi.
Nazwa pochodzi z tradycyjnej animacji na celuloidzie, gdzie cienki półprzezroczysty papier na stole świetlnym pozwalał artyście widzieć przez kartkę sąsiednie rysunki. Narzędzia cyfrowe — edytory spriteów jak Aseprite, edytory osi czasu, rigi 2D — robią to samo, renderując sąsiednie klatki w odcieniu i z przezroczystością, zwykle przeszłość w jednym kolorze, a przyszłość w innym.
Chodzi o ocenę odstępów, czasu i łuków ruchu bez ciągłego przeskakiwania w tę i z powrotem. To standard w animacji klatka po klatce i w flipbookach, gdzie każdy obraz rysuje się ręcznie, a rytm między nimi jest całym rzemiosłem.