Flipbook
Sekwencja obrazów odtwarzanych po kolei, by uzyskać ruch — w grach zwykle siatka podobrazów spakowana w jedną teksturę.
Najstarsza forma animacji (kineograf opatentowano w 1868 roku) przeniesiona do grafiki czasu rzeczywistego: wiele podobrazów układa się w siatkę w jednej teksturze i odtwarza, przesuwając co klatkę współrzędne UV po tej siatce. Skoro wszystko siedzi w jednej teksturze, wystarczy jedno wywołanie rysowania (draw call).
Najczęściej używa się go do cząsteczek i efektów VFX — eksplozji, dymu, ognia — gdzie wyrenderowany wcześniej flipbook jest znacznie tańszy niż symulowanie tego samego w czasie rzeczywistym. Wady są przewidywalne: pamięć rośnie z liczbą klatek i rozdzielczością, a ruch zostaje wypalony raz na zawsze i nigdy nie jest dynamiczny.