Occluder
Fragment geometrii, który zasłania inne obiekty i dzięki temu służy do pomijania rysowania tego, czego i tak nie widać.
Frustum culling odrzuca wszystko poza kamerą, ale nie ściany, które zasłaniają pomieszczenia za nimi. Robi to occlusion culling, a jego kluczem jest occluder: gęsty, blokujący obiekt — ściana budynku, góra — który silnik renderuje lub rasteryzuje jako pierwszy, by sprawdzić, co leży w całości w jego cieniu. Wszystko, co jest za nim, można pominąć.
Occluderów nie wybiera się byle jak; opłacają się tylko duże, pełne powierzchnie, więc wiele silników pozwala artystom oznaczać je ręcznie albo budować uproszczoną „geometrię occluderów” obok widocznej siatki. Techniki sięgają od programowej rasteryzacji na CPU, przez sprzętowe zapytania okluzji, po hierarchiczny z-buffer. Pomysł jest kuzynem antiportali — powierzchni definiowanych tym, co zasłaniają, a nie tym, co przepuszczają.