G.711 (μ-law i A-law)
Więcej informacji
- Właściciel
- ITU-T (dawniej CCITT)
- Rok
- 1972
- Typ
- Kodek dźwięku telefonicznego
- Specyfikacja
- ITU-T G.711
Kodowanie dźwięku w sieci telefonicznej: 8 bitów na próbkę w skali logarytmicznej, dzięki czemu ciche dźwięki dostają drobniejsze stopnie niż głośne.
Liniowe 8-bitowe PCM brzmi topornie, bo ciche fragmenty dostają te same grube stopnie co głośne. Lekarstwem jest kompanding: amplitudę kompresuje się logarytmicznie przed kwantyzacją i rozciąga z powrotem po niej. Dla mowy wynik jest mniej więcej tak dobry, jak 13–14 bitów liniowych, przy 8 kHz i 64 kbit/s na rozmowę.
Standard występuje w dwóch odmianach o niemal identycznych krzywych — μ-law w Ameryce Północnej i Japonii, A-law w Europie i prawie wszędzie indziej — więc każda rozmowa międzykontynentalna jest konwertowana na granicy. G.711 to nadal jedyny kodek, który musi znać każdy telefon VoIP, i to, co zostaje, gdy negocjacje o całą resztę zawiodą.