Głębia bitowa
Liczba bitów użytych na każdą próbkę dźwięku — a tym samym to, jak nisko leży poziom szumu.
Każdy dodatkowy bit daje mniej więcej 6 dB zakresu dynamiki. Szesnaście bitów, jak na płycie CD, to około 96 dB; 24 bity to teoretyczne 144 dB, czego nie dostarczy żaden analogowy układ na Ziemi — w praktyce przedwzmacniacz mikrofonowy ogranicza całość do około 120 dB. Sens 24 bitów to duży zapas (headroom) przy nagrywaniu, a nie to, że ktokolwiek usłyszy różnicę na słuchawkach.
W DAW obliczenia zwykle idą na 32-bitowych liczbach zmiennoprzecinkowych, gdzie sygnał może przekroczyć 0 dBFS bez przesterowania, o ile zostanie ściągnięty z powrotem przed wyjściem z programu. Przy redukcji do 16 bitów na wydanie dodaje się dither, by błąd zaokrąglenia stał się gładkim szumem zamiast słyszalnych zniekształceń.