Przechwytywanie ruchu (mocap)
Nagrywanie ruchu prawdziwego wykonawcy i przenoszenie go na cyfrowy szkielet, zamiast animowania każdej pozy ręcznie.
Mocap optyczny śledzi odblaskowe markery pierścieniem zsynchronizowanych kamer (klasyczny system to Vicon); kombinezony inercyjne mierzą ruch czujnikami IMU i nie potrzebują studia z kamerami (Xsens); mocap bezznacznikowy wylicza ruch wprost ze zwykłego wideo za pomocą widzenia komputerowego. Dane są następnie oczyszczane i retargetowane na szkielet modelu, którego proporcje rzadko pasują do aktora.
Pomysł odziedziczył sztuczkę rotoskopii, czyli obrysowywania filmu klatka po klatce. Mortal Kombat (1992) digitalizował prawdziwych aktorów do sprite’ów, a od połowy lat 90. mocap oparty na szkielecie stał się standardem realistycznego ruchu. Surowe nagranie rzadko jest produktem końcowym — klipy są czyszczone, zapętlane i mieszane z animacją ręczną oraz kinematyką odwrotną.