Układ masa-sprężyna (mass-spring system)
Model symulacji, w którym obiekt jest siecią mas punktowych połączonych sprężynami i tłumikami.
Podziel płat tkaniny na siatkę mas punktowych i połącz sąsiadów sprężynami zgodnymi z prawem Hooke’a, a dostaniesz materiał, który się rozciąga, układa w fałdy i opada. Klasyczny układ opisał Xavier Provot w 1995 roku: sprężyny strukturalne, ścinające i zginające, z których każda osobno opiera się rozciąganiu, ścinaniu i zginaniu. Ten sam model napędza liny, włosy i proste ciała miękkie.
Jego słabością są sztywne sprężyny. Im sztywniejsza sprężyna, tym łatwiej jawny integrator wybucha, więc układ wymaga małych kroków czasowych albo integracji niejawnej (Baraff i Witkin, 1998). W grach tkaniny w dużej mierze przejęła dynamika oparta na pozycjach, właśnie dlatego, że pozostaje stabilna niezależnie od sztywności — ale sieć masa-sprężyna wciąż jest modelem, względem którego tłumaczy się całą resztę.