Luźne oktodrzewo
Odmiana oktodrzewa, w której ramki węzłów są powiększone, tak że obiekt leżący na granicy nadal mieści się w jednym węźle.
Zwykłe oktodrzewo ma irytujący problem: obiekt leżący na płaszczyźnie podziału trzeba albo trzymać wysoko w drzewie, albo rozdzielić między kilka węzłów. Luźne oktodrzewo rozwiązuje to, „luzując” granice każdego węzła — zwykle podwajając długość boku — tak że zachodzą na sąsiadów. Obiekt trafia do węzła, w którym leży jego środek, i mieści się w całości, gdziekolwiek by się znalazł.
Sztuczkę opisał Thatcher Ulrich w Game Programming Gems (2000). Cena to konieczność testowania przy każdym zapytaniu nieco większych ramek, ale wstawianie i aktualizacja są proste i tanie — idealne dla obiektów ruchomych, przy których sztywne drzewo trzeba by ciągle przebudowywać.