Sprzętowe przewijanie
Przewijanie tła przez zmianę rejestru przesunięcia w układzie graficznym, zamiast przerysowywania całego ekranu programowo.
Układ graficzny — PPU, VDP lub podobny — czyta mapę kafelków z przesunięciem zapisanym w rejestrach. Zwiększenie rejestru o jeden przesuwa całe tło o piksel, za darmo, bez dotykania przez CPU choćby jednego punktu. Nowe kafelki wczytuje się na krawędzi, która właśnie wchodzi w widok, zwykle tuż poza obszarem widocznym, a przerwania rastrowe pozwalają podzielić ekran na strefy przewijane z różną prędkością, co sugeruje głębię.
Ta technika umożliwiła płynne przewijanie poziome na 8- i 16-bitowych maszynach, takich jak NES, Mega Drive, C64 i Amiga. Komputery bez niej — wczesne IBM PC z CGA — w zasadzie nie potrafiły płynnie przewijać świata gry, co na długo zatrzymało platformówki na konsolach. O tym, czego naprawdę chodziło rejestrom, mówi hasło płynne przewijanie.