Algorytm Griffina–Lima
Iteracyjna metoda odtwarzania dźwięku ze spektrogramu zawierającego tylko amplitudę: zgaduje fazę tak długo, aż całość zacznie do siebie pasować.
Spektrogram uzyskany z STFT zwykle odrzuca fazę i zachowuje jedynie siłę każdej częstotliwości w danej ramce czasowej. Wystarcza to, by dźwięk obejrzeć, ale nie by go odtworzyć. Daniel Griffin i Jae Lim z MIT opublikowali rozwiązanie w 1984 roku: zacząć od losowej fazy, zamienić na dźwięk, przekształcić z powrotem, zachować nową fazę, ale podmienić amplitudę na znaną, i powtarzać. Każde przejście zmniejsza błąd, choć nic nie gwarantuje, że algorytm trafi w prawdziwą fazę.
Algorytm doczekał się drugiej kariery w 2017 roku, gdy system syntezy mowy Tacotron od Google użył go do renderowania generowanych spektrogramów. Wynik był zrozumiały, lecz metaliczny i „fazowy” — i właśnie tego brzmienia mieli się pozbyć neuronowi wokoderzy, tacy jak WaveNet.