Geoclipmap
Renderuje rozległy teren jako zestaw zagnieżdżonych siatek wokół kamery, z których każda zewnętrzna jest o połowę rzadsza — poziom szczegółowości maleje z odległością i nie zostawia widocznych szwów.
Metodę opisali Losasso i Hoppe z Microsoft Research w 2004 roku: wokół obserwatora umieszcza się kilka koncentrycznych, coraz grubszych siatek. Gdy kamera się przemieszcza, dane wysokości są przewijane na krawędzie pierścieni jak na torusie (adresowanie toroidalne), więc w każdej klatce trzeba odświeżyć tylko cienki brzeg. Przejścia między pierścieniami są płynnie morfowane, dzięki czemu nie pojawiają się pęknięcia ani nagłe skoki.
W odróżnieniu od chunked LOD, który dzieli teren na stałe bloki o własnych poziomach szczegółowości, geoclipmapy są wyśrodkowane na kamerze i nie wymagają wcześniej wyliczonego drzewa. Szczególnie dobrze pasują do terenu opartego na mapie wysokości.