Ułamkowy ruch Browna (fBm)
Sumowanie kilku oktaw szumu bazowego — każdej o wyższej częstotliwości i niższej amplitudzie — w samopodobny fraktalny detal dla terenu, chmur i tekstur.
Jedna oktawa szumu Perlina lub simplex daje gładkie zmiany w jednej skali; fBm układa ich kilka warstw. Każda kolejna oktawa mnoży częstotliwość (lacunarity, zwykle 2) i zmniejsza amplitudę (gain, czyli persistence, zwykle ok. 0,5), więc szerokie wzgórza dostają drobne zmarszczki bez nowej funkcji. Typowo używa się od czterech do ośmiu oktaw.
Wynik ma samopodobny wygląd prawdziwego terenu, zachmurzenia i marmuru i stanowi trzon proceduralnych map wysokości. Nazwa pochodzi od procesu stochastycznego Mandelbrota i Van Nessa z 1968 roku, ale wersja graficzna to po prostu ważona suma oktaw — często doprawiona deformacją dziedziny albo wariantem ridged, który zamienia doliny w ostre grzbiety.