Kinematyka prosta (forward kinematics)
Obliczanie, gdzie ląduje koniec łańcucha stawów przy znanych kątach wszystkich stawów — łatwy kierunek, przeciwieństwo kinematyki odwrotnej.
Pojęcie pochodzi z robotyki. Mając łańcuch stawów — bark, łokieć, nadgarstek — i kąt dla każdego z nich, otrzymujemy położenie końca wprost: wystarczy pomnożyć przekształcenia od góry w dół. Dokładnie to dzieje się, gdy animator ustawia rotacje ręcznie w klatkach kluczowych; szkielet układa się sam, bez niczego do rozwiązywania.
Kinematyka odwrotna działa w drugą stronę i jest problemem trudnym — chcemy tam konkretnego położenia końca i szukamy kątów, które je dają, często z wieloma rozwiązaniami albo żadnym. Gry łączą oba podejścia: kinematyka prosta dla ruchu zaprojektowanego przez animatora, odwrotna do stawiania stóp na nierównym terenie i sięgania ręką do celu.