Adaptacja oka (eye adaptation)
Automatyczna zmiana ekspozycji sceny w ciągu sekundy lub dwóch, naśladująca to, jak oko przyzwyczaja się po wejściu z dziennego światła do ciemnego pokoju.
Oko ma ogromny zakres dynamiczny, ale tylko w czasie — tęczówka i siatkówka potrzebują chwili na adaptację. Gry to udają: renderer mierzy średnią luminancję sceny (często z zmniejszonego histogramu bufora klatki HDR) i dryfuje ekspozycją ku niej, więc jasne otoczenie na zewnątrz jaskini chwilę oślepia, po czym się uspokaja.
Zrobione dobrze, oddaje jasność słońca na ograniczonym wyświetlaczu; przesadzone zamienia każde drzwi w dezorientujący błysk. Działa na etapie tone mappingu w potoku HDR, dostarczając wartość ekspozycji, która mapuje światło sceny na wyświetlane piksele. Auto-ekspozycja to ten sam pomysł zapożyczony z terminologii aparatów.