Przekaźnik elektromechaniczny

Przekaźnik to przełącznik obsługiwany prądem zamiast palcem. Prąd w cewce magnesuje rdzeń, rdzeń przyciąga żelazną kotwicę, a ta zwiera lub rozwiera zestaw styków. Wywodzi się z telegrafu lat 30. XIX wieku — Joseph Henry zademonstrował zasadę około 1835 roku — gdzie „przekazywał” słaby sygnał jako nowy, silny, dzięki czemu linie mogły sięgać setek kilometrów.

Ponieważ styki mogą oznaczać 0 i 1 i mogą przełączać się nawzajem, przekaźniki potrafią realizować logikę. Konrad Zuse zbudował w 1941 roku Z3 z około 2000 z nich; to samo zrobili Bell Labs i Harvard przy Marku I. Przekaźniki przełączają w milisekundach — tysiąc razy wolniej niż lampa próżniowa — więc elektronika szybko wyparła je z obliczeń, ale logika przekaźnikowa wciąż steruje windami, koleją i elektrowniami tam, gdzie niezawodność liczy się bardziej niż szybkość.