Skinning dualnych kwaternionów
Mieszaj transformacje kości jako dualne kwaterniony zamiast macierzy, a staw przestanie się zapadać przy skręcaniu.
Zwykły skinning wierzchołków (liniowe mieszanie kości, LBS) interpoluje macierze kości element po elemencie. Sprawdza się, dopóki staw nie skręci się mocno — wtedy objętość się kurczy, a powierzchnia zaciska się jak papierek od cukierka. To klasyczny artefakt „candy-wrapper” na ramionach i nadgarstkach.
Ladislav Kavan ze współautorami pokazał w 2007 roku, że przedstawienie transformacji każdej kości jako dualnego kwaternionu i mieszanie ich zachowuje poprawnie obrót i objętość. Koszt to nieco więcej arytmetyki na wierzchołek, ale wynik jest na tyle czysty, że skinning dualnych kwaternionów jest dziś w większości silników alternatywą dla metody liniowej.