Brudne prostokąty
Optymalizacja renderowania, która przerysowuje tylko te obszary ekranu, które faktycznie się zmieniły, zamiast całego obrazu w każdej klatce.
Gdy większość ekranu stoi w miejscu, przemalowywanie każdego piksela to marnotrawstwo. Technika śledzi, które prostokąty od ostatniej klatki stały się „brudne” — tam, gdzie przesunął się sprite albo otworzyło się menu — i tylko je przerysowuje oraz kopiuje na ekran. Reszta pozostaje nietknięta.
Była niezbędna w grach 2D i interfejsach graficznych, zanim GPU nauczyły się za darmo przerysowywać cały ekran w każdej klatce, i przetrwała wszędzie tam, gdzie przepustowość lub fill rate są drogie: zdalne pulpity jak VNC, emulatory terminala i kompozytory przeglądarek robią w gruncie rzeczy to samo. Koszt to księgowość — przeoczysz zmieniony obszar, a na ekranie zostają graficzne duchy.