Rezonator kwarcowy
Źródło taktowania oparte na drgającym krysztale kwarcu, które daje częstotliwość stabilną z dokładnością do milionowych części.
Kwarc jest piezoelektryczny: przyłożone napięcie go odkształca, a odkształcenie wytwarza napięcie. Odpowiednio wycięty rezonuje na jednej częstotliwości i prawie nie dryfuje. Walter Cady zbudował pierwszy oscylator stabilizowany kryształem w 1921 roku, a kwarcowy zegar Bell Labs z 1927 roku zdetronizował wahadło.
Typowa płytka z mikrokontrolerem ma dwa rezonatory: jeden na kilka MHz, który PLL mnoży do częstotliwości taktowania systemu, i drugi na 32 768 Hz, czyli dokładnie 215, dla zegara czasu rzeczywistego, bo wtedy licznik binarny przepełnia się raz na sekundę. Wbudowany oscylator RC wystarcza do wielu zadań, ale potrafi się mylić o procent czy dwa, a to dość, by UART zaczął czytać śmieci. Kwarc ±20 ppm rozjeżdża się o mniej niż dwie sekundy na dobę.