ARC (Automatic Relay Computer)
Więcej informacji
- Twórca
- Andrew Booth i Kathleen Britten
- Rok
- 1948
- Typ
- Komputer przekaźnikowy
- Miejsce
- Birkbeck College, Londyn
Maszyna przekaźnikowa, którą dwoje ludzi zbudowało w piwnicznej sali Birkbeck za ułamek tego, co wydali Manchester i Cambridge — i niewiele później od nich.
Andrew Booth potrzebował sum Fouriera do swojej krystalografii i postanowił zbudować maszynę sam, zamiast czekać na kogoś innego. ARC — Automatic Relay Computer — działał w 1948 roku. Zbudowano go z przekaźników, bo były tanie i dostępne; maszyna elektroniczna wymagałaby finansowania zupełnie innego rzędu. Pieniądze pochodziły ze stowarzyszenia badawczego przemysłu gumowego, które chciało struktur kryształów, a komputera nie zamawiało.
Po wizycie Bootha u von Neumanna w Princeton w 1947 roku maszynę przebudowano na ARC2 — z programem przechowywanym w pamięci i obrotową magnetyczną pamięcią bębnową własnego projektu Bootha. Na niej Kathleen Britten napisała coś, co zwykle uznaje się za pierwszy język asemblera. Manchester Baby zgarnął pierwsze miejsce i nagłówki, bo był elektroniczny; ARC był powolny, nieelegancki i w ciągu dekady poszedł w zapomnienie. Za to bęben przez kolejne piętnaście lat był standardową pamięcią.