Verlet-integratie
Een manier om de bewegingsvergelijkingen een stap vooruit te zetten door de vorige en huidige positie op te slaan in plaats van een snelheid.
De snelheid zit impliciet in het verschil tussen twee posities, zodat de volgende volgt uit x_new = 2·x − x_prev + a·Δt². Het schema is stabiel, tijdsomkeerbaar en behoudt energie opmerkelijk goed over lange runs. Loup Verlet maakte het in 1967 populair voor moleculaire dynamica, al hadden Newton en Delambre dezelfde rekensom veel eerder gemaakt.
Games ontdekten het via de GDC-lezing van Thomas Jakobsen uit 2001 over de fysica van Hitman: Codename 47. De grote kracht is dat constraints, zoals "deze twee punten moeten een vaste afstand houden", kunnen worden afgedwongen door simpelweg de posities te verschuiven, waarna de snelheid vanzelf meegaat. Dat maakt Verlet de natuurlijke keuze voor stof, touw en ragdolls, en een voorloper van position-based dynamics.