Tetris Holding v. Xio
De uitspraak van 2012 die de grens trok tussen de vrije regels van een spel en de beschermde vormgeving.
Spelregels zijn ideeën, ideeën zijn niet auteursrechtelijk beschermd, en klonenmakers hebben daar goed van geprofiteerd. Xio Interactive bracht Mino in 2009 uit voor de iPhone, nadat het de wet had bestudeerd: het kopieerde bewust "alleen de regels". In de praktijk kopieerde het bijna alles: de vormen en kleuren van de blokjes, het speelveld van 20 × 10, het spookblokje dat toont waar een blok terechtkomt.
De rechtbank in New Jersey oordeelde in 2012 dat zo'n grote visuele overeenkomst inbreuk was. De regels waren vrij, maar er waren talloze manieren om ze vorm te geven, en Xio had tot in elk detail de manier van Tetris gekozen. Door de uitspraak is het lastiger geworden een regelrechte kopie te verstoppen achter het onderscheid tussen idee en uitdrukking, al blijft de spelmechaniek zelf vrij beschikbaar.