Algemene voorwaarden
Het contract dat het gebruik van een online dienst regelt — het equivalent van de EULA voor software waarvan je nooit daadwerkelijk een kopie ontvangt.
Waar een EULA een kopie van een programma in licentie geeft, regelen gebruiksvoorwaarden (terms of service) een relatie: wat je op de dienst mag doen, van wie wat je uploadt is en wanneer je account kan worden opgeheven. In de VS oordeelde Specht v. Netscape (2002) dat een link onderaan een pagina — „browsewrap” — onvoldoende bewijst dat iemand heeft ingestemd, en daarom heeft elk aanmeldformulier nu een vakje met „Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord”.
Niemand leest ze. In een onderzoek uit 2016 meldden 543 studenten zich aan voor een fictief sociaal netwerk met voorwaarden waarin ze hun eerstgeboren kind afstonden; 98 procent ging akkoord. Sinds 2012 beoordeelt het project „Terms of Service; Didn’t Read” voorwaarden voor wie er zelf de moed niet voor heeft. In de EU beperken het consumentenrecht en de AVG wat er sowieso overeengekomen kan worden, hoeveel vakjes er ook worden aangevinkt.