Samplefrequentie-omzetting
Audio opnieuw berekenen van de ene samplefrequentie naar de andere: op papier triviaal, in de praktijk een klassieke bron van hoorbaar vuil.
Van 44,1 naar 48 kHz is een verhouding van 160:147, dus samples simpelweg weglaten of dupliceren kan niet. Het principe is om nieuwe waarden tussen de oude te interpoleren en alles boven de nieuwe nyquistfrequentie weg te filteren, anders vouwt het terug als aliasing. Het ideale filter is een sinc-functie van oneindige lengte; echte omzetters verschillen vooral in hoeveel ervan ze zich kunnen veroorloven te berekenen.
Goedkope omzetters laten aliasproducten en een doffe hoogte achter, en jarenlang kon je precies dat meten in de mixers van besturingssystemen. Bibliotheken als libsamplerate en SoX maakten hoge kwaliteit gratis. Dezelfde machinerie zit in oversampling en in elke true-peakmeter, die resamplet om de pieken tussen de samples te vinden.