Salil Vadhan
Hoogleraar aan Harvard die werkt op het snijvlak van pseudowillekeurigheid, zero-knowledge en differential privacy, en de theorie wil laten standhouden in echte software.
Vadhan promoveerde in 1999 aan MIT bij Shafi Goldwasser op een proefschrift over statistische zero-knowledge. Zijn monografie Pseudorandomness (2012) is het standaardwerk over het derandomiseren van algoritmen, en over waarom extractors, expandergrafen en foutcorrigerende codes eigenlijk hetzelfde object zijn in verschillende vermomming.
In de jaren 2010 verschoof zijn aandacht naar differential privacy. Hij leidde het Privacy Tools-project van Harvard en is een van de drijvende krachten achter OpenDP, een open bibliotheek die de definities van Cynthia Dwork bruikbaar moet maken voor statistici die nooit een bewijs zullen lezen. Voor een theoreticus is dat ongebruikelijk: zelf verantwoordelijkheid nemen voor de vraag of de formule ook echt correct wordt geïmplementeerd.