Reamping
De gitaar droog opnemen en bij het mixen alsnog door een echte versterker sturen, als je weet hoe het moet klinken.
De gitaar wordt via een DI-box opgenomen, vaak naast een afgenomen versterker als referentie. Later gaat het droge spoor uit de audio-interface terug de versterker in, die opnieuw wordt afgenomen en opgenomen. De klank is achteraf aan te passen zonder dat de gitarist een noot opnieuw speelt — alleen versterker, microfoonpositie en ruimte veranderen.
Het addertje: een lijnuitgang heeft een lage impedantie en een hoog niveau, terwijl een gitaarversterker het omgekeerde verwacht. Een reamp-box — een term die technicus John Cuniberti in de jaren negentig tot productnaam maakte — verlaagt het niveau, verhoogt de impedantie en onderbreekt de aardlus met een transformator. Tegenwoordig gebeurt hetzelfde vaak volledig in de computer met versterkersimulatie en impulsresponsies van speakerkasten.