Fasevocoder
Een algoritme dat audio in overlappende vensters hakt, van elk venster spectrum en fase herberekent en ze op een nieuw tempo of nieuwe toonhoogte weer samenvoegt.
James Flanagan en Roger Golden beschreven de methode in 1966 bij Bell Labs als manier om spraak te comprimeren. Het signaal wordt in korte overlappende vensters gesneden, die elk door een FFT gaan. De amplitude per frequentieband verschuiven is eenvoudig; de fase is het lastige deel. Door te meten hoe de fase tussen vensters opschuift, bepaalt het algoritme de precieze frequentie per band en kan het de vensters met een andere onderlinge afstand weer aaneenvoegen — langer geluid, dezelfde toonhoogte.
Mark Dolsons tutorial uit 1986 maakte er het standaardgereedschap van voor tijdrek. De kenmerkende zwakte is ‘phasiness’: uitgesmeerde transiënten en een stem die lijkt te praten vanuit een kartonnen doos. Laroche en Dolsons fasevergrendeling uit 1999 hielp enorm. Met de vocoder deelt het weinig behalve de naam.