Paulstretch

Gewone time-stretching probeert ritme en transiënten te behouden. Paulstretch, in 2006 geschreven door de Roemeense ontwikkelaar Nasca Octavian Paul, geeft dat bewust op. De audio wordt in lange, overlappende vensters gesneden, elk venster wordt FFT-getransformeerd, de fases worden willekeurig gemaakt en het resultaat wordt met overlap-add weer samengevoegd. Wat overblijft is de kleur van het spectrum zonder enige tijdsstructuur — ongeveer het geluid van een koor dat door een kathedraal galmt.

Het werd beroemd in 2010, toen een Justin Bieber-nummer dat 800% vertraagd was viraal ging en alom beter werd verklaard dan het origineel. Tegenwoordig zit het als effect in Audacity en ligt het onder een flinke hoeveelheid ambient. Voor alles wat zijn groove moet behouden is het hopeloos, wat nu juist het punt is.