Loudness war
Twee decennia van escalatie waarin platen steeds luider werden gemasterd, tot er geen dynamisch bereik meer over was om op te offeren.
De logica was simpel: luider klinkt beter, althans de eerste seconden in de platenzaak of op de radio. De cd had een harde bovengrens bij 0 dBFS, en digitale limiters maakten het mogelijk het gemiddelde niveau er vlak tegenaan te duwen. Tussen begin jaren negentig en midden jaren nul steeg het gemiddelde niveau van popmuziek met ongeveer 10 dB. Het dieptepunt wordt meestal gelegd bij Death Magnetic van Metallica uit 2008, zo erg geclipt dat fans de versie uit Guitar Hero verkozen.
De oorlog werd niet door geluidstechnici beslist maar door algoritmes. Toen omroepen EBU R128 invoerden en streamingdiensten gingen normaliseren naar een LUFS-doel, werd een overgecomprimeerd nummer simpelweg zachter gezet om bij de rest te passen — en klinkt het dan plat in plaats van luid.