Leslie-speaker

Don Leslie vond de Hammondorgel te statisch en bouwde eind jaren dertig een kast die de hoge tonen door een roterende hoorn en de lage door een roterende trommel stuurt. Doordat de bron zich naar de luisteraar toe en van hem af beweegt, ontstaan dopplerverschuiving en amplitudevariatie tegelijk — vibrato en tremolo in één, plus reflecties die de kamer in alle richtingen in worden geslingerd. Er zijn twee snelheden, langzaam ‘chorale’ en snel ‘tremolo’, en de overgang ertussen, waarbij de rotors met verschillende snelheid optrekken, is het halve genot.

Hammond wilde er jarenlang niets mee te maken hebben; orgelisten kochten hem toch. Een overtuigende digitale versie vraagt om gemoduleerde vertragingslijnen, filtering en bij voorkeur een model van de traagheid van de rotors. Goedkope versies klinken als een chorus-pedaal, en dat hoort iedereen.