Karplus–Strong
Een synthesealgoritme dat klinkt als een getokkelde snaar, door een korte ruisstoot door een vertragingslijn te laten circuleren met een eenvoudig laagdoorlaatfilter in de terugkoppeling.
Kevin Karplus en Alexander Strong publiceerden het in 1983 in Computer Music Journal. Vul een vertragingslijn met willekeurige waarden en voer voor elke nieuwe sample het gemiddelde van twee aangrenzende samples terug. Middelen is een laagdoorlaatfilter, dus de hoge tonen sterven sneller weg dan de lage, precies zoals bij een echte snaar. De lengte van de lijn bepaalt de toonhoogte: bij 44,1 kHz geven ongeveer 100 samples 440 Hz.
Het kost een paar optellingen per sample, waardoor het draaide op hardware die verder weinig aankon. Gehele vertragingslengtes klinken in het hoge register hoorbaar vals, een probleem dat David Jaffe en Julius O. Smith datzelfde jaar met allpass-filters oplosten. Het algoritme werd de toegangspoort tot physical modelling en is nog steeds een klassieke eerste oefening in audioprogrammeren.