Interchangevergoedingenverordening (IFR)
De EU-verordening uit 2015 die de belangrijkste vergoeding van de kaartnetwerken aan banden legde en daarbij een handvol andere regels herschreef.
Verordening (EU) 2015/751 is vooral bekend om de plafonds, van kracht sinds december 2015: 0,2 procent van het bedrag voor consumentendebetkaarten en 0,3 procent voor creditcards. Daarvoor lag de interchangevergoeding in verscheidene landen boven de één procent. Zakelijke kaarten vallen erbuiten, evenals driepartijenstelsels zoals American Express, zolang die het uitgeven van kaarten niet in licentie aan banken geven.
De overige regels wegen minstens even zwaar. Netwerken moeten het merkbedrijf scheiden van de transactieverwerking, zodat een bank de verwerking door een ander kan laten doen. Gecombineerde kaarten zijn toegestaan en de handelaar mag kiezen via welk netwerk de betaling loopt. Honour All Cards is beperkt, zodat het accepteren van debetkaarten niet langer betekent dat ook dure zakelijke kaarten geaccepteerd moeten worden. Kaarten van buiten de EER vielen buiten de plafonds; pas een aparte toezegging van Visa en Mastercard in 2019 dichtte dat gat.