Hi-res audio
Digitale audio met een hogere samplefrequentie of bitdiepte dan de 44,1 kHz en 16 bits van de cd — en een eindeloze discussie over de vraag of iemand het verschil hoort.
De Japan Audio Society gaf de term in 2014 een formele definitie en een gouden sticker: minimaal 24 bits en 96 kHz, waarbij de hele keten 40 kHz moet halen. Het idee is ouder dan de sticker. SACD in 1999 en DVD-Audio in 2000 beloofden hetzelfde en haalden ongeveer hetzelfde commerciële resultaat, namelijk niets.
In de studio verdient de extra resolutie zichzelf terug: 24 bits geeft headroom bij het opnemen, en hogere samplefrequenties verminderen aliasing in niet-lineaire plug-ins. Als distributieformaat is het moeilijker te verdedigen. In 2007 lieten Meyer en Moran luisteraars SACD vergelijken met hetzelfde materiaal door een cd-kwaliteitsfilter heen, en niemand hoorde het verschil. Xiph-oprichter Chris Montgomery wees er in 2012 op dat 192 kHz zelfs slechter kan klinken, omdat ultrasone inhoud intermodulatievervorming veroorzaakt in versterkers en speakers.