Afstandsverbinding (distance joint)
Een natuurkundige constraint die twee ankerpunten op starre lichamen op een vaste afstand van elkaar houdt: stijf als een staaf of veerkrachtig als, nou ja, een veer.
Een van de eenvoudigste verbindingen in een 2D-physicsengine. Op elk lichaam wordt een ankerpunt vastgezet, met daartussen een rustlengte; de constraint-solver trekt de punten naar elkaar toe totdat de afstand klopt. Box2D (Erin Catto, 2007) maakte de verbinding zachter met een frequentie en een dempingsratio, waardoor de staaf een veer werd. Latere versies voegen een minimum- en maximumlengte toe, zodat hij zich ook als touw kan gedragen.
Hij zit achter hangbruggen, slingers, kettingen van lichamen en alles wat verbonden moet blijven zonder de rotatie te blokkeren. Anders dan een scharnier beperkt hij maar één vrijheidsgraad, de lengte, en laat hij de lichamen vrij om hun ankers draaien.