Delaunay-triangulatie
Een triangulatie die de kleinste hoek maximaliseert door te eisen dat geen enkel punt binnen de omgeschreven cirkel van een driehoek ligt.
Boris Delaunay formuleerde de voorwaarde in 1934. Van alle manieren om een puntenverzameling te trianguleren kiest Delaunay degene die lange, dunne "sliver"-driehoeken vermijdt: de lege-cirkelvoorwaarde dwingt driehoeken af die zo regelmatig mogelijk zijn. Het is de geometrische duale van het Voronoi-diagram.
In games en graphics wordt het gebruikt voor terrein (TIN-modellen uit hoogtedata), voor het genereren van nette meshes en als basis voor navmeshes. Gangbare algoritmen zijn Bowyer–Watson (incrementele cirkeltests) en divide-and-conquer. Anders dan ear clipping gaat het niet alleen om het opdelen van een vlak in driehoeken, maar om de kwaliteit van die driehoeken.