Cepstrum
Het spectrum van de logaritme van een spectrum — een manier om herhaling in het frequentiedomein op te sporen, zoals toonhoogte en echo's, met één extra transformatie.
Bogert, Healy en Tukey beschreven het in 1963 in een artikel over het opsporen van echo's in seismische data, en ze husselden van alles wat ze aanraakten de letters: spectrum werd cepstrum, frequentie werd quefrency, filteren werd liftering. Het recept is een FFT van het signaal, de logaritme van de amplitude en daarna een inverse transformatie. De logaritme maakt van een echo of een grondtoon, die het spectrum met een periodiek patroon vermenigvuldigt, iets wat erbij wordt opgeteld, en het verschijnt als één piek bij de bijbehorende vertraging.
A. Michael Noll gebruikte het in 1967 om de toonhoogte van spraak te meten, en dezelfde truc scheidt nog steeds de toon van de stembanden van de resonanties van de mondholte. De lage coëfficiënten beschrijven het timbre, en daar bouwt MFCC op voort. Dat dit jargon zestig jaar heeft overleefd, zegt veel over hoeveel plezier signaalverwerkers hebben.