Blokcompressie
Verliesgevende texturcompressie met vaste verhouding, waarbij blokken van 4×4 texels in blokken van vaste grootte worden verpakt die de videokaart bij het samplen rechtstreeks decodeert.
Een gewone afbeelding moet eerst volledig worden uitgepakt voordat ze gebruikt kan worden. Blokcompressie is juist zo ontworpen dat de texture sampler van de GPU één blok van 4×4 ter plekke kan decoderen: de textuur blijft gecomprimeerd in het videogeheugen, niet alleen op schijf. Elk blok wordt in 8 of 16 bytes gecodeerd, dus de verhouding ligt vast en het geheugengebruik is voorspelbaar. De prijs is een kleine, blijvende kwaliteitsdaling die in beweging nauwelijks opvalt.
De techniek kwam als S3TC/DXTn (S3 Graphics, 1998) en werd in DirectX 10/11 gestandaardiseerd als BC1–BC7. BC1 haalt 6:1 op ondoorzichtige texturen; BC7 besteedt bij dezelfde grootte meer bits aan betere kwaliteit. De mobiele tegenhangers heten ASTC en ETC. Combineer het met mipmaps om zowel bandbreedte als cache onder controle te houden.