ARC (Automatic Relay Computer)
Meer info
- Ontwerper
- Andrew Booth en Kathleen Britten
- Jaar
- 1948
- Type
- Relaiscomputer
- Locatie
- Birkbeck College, Londen
De relaismachine die twee mensen in een kelderkamer van Birkbeck bouwden voor een fractie van wat Manchester en Cambridge uitgaven – en bijna net zo vroeg.
Andrew Booth had Fouriersommen nodig voor zijn kristallografie en besloot de machine zelf te bouwen in plaats van op een ander te wachten. ARC – de Automatic Relay Computer – draaide in 1948 en was van relais gemaakt omdat relais goedkoop en verkrijgbaar waren; een elektronische machine had financiering van een heel andere orde gevergd. Het geld kwam van de onderzoeksvereniging van de rubberindustrie, die kristalstructuren wilde hebben en geen computer had besteld.
Na Booths bezoek aan Von Neumann in Princeton in 1947 werd de machine herbouwd als ARC2, met een opgeslagen programma en een roterend magnetisch trommelgeheugen van Booths eigen ontwerp. Op die machine schreef Kathleen Britten wat algemeen als de eerste assembleertaal geldt. De Manchester Baby kreeg de eerste plaats en de krantenkoppen omdat die elektronisch was; ARC was traag, onelegant en binnen tien jaar vergeten. Het trommelgeheugen werd daarentegen vijftien jaar lang de standaard.