Manchester Baby

Officieel heette het de Small-Scale Experimental Machine, en ze was niet gebouwd om te rekenen maar om te bewijzen dat een kathodestraalbuis als geheugen kon dienen. De Williams-Kilburn-buis bewaarde bits als ladingspunten aan de binnenkant van het scherm en las ze terug als beeld; het hele geheugen telde 32 woorden van 32 bits, zo'n 128 bytes. Het bewijs voor de buis was het doel; dat de machine eromheen de eerste computer met opgeslagen programma ter wereld werd, was bijna een bijproduct.

Het eerste programma, geschreven door Tom Kilburn, zocht de grootste echte deler van 2¹⁸ door kandidaten van boven naar beneden uit te proberen. Het draaide 52 minuten en gaf het juiste antwoord. Binnen drie jaar was het ontwerp uitgegroeid tot de Ferranti Mark 1, de eerste commercieel verkochte algemene computer, die onder anderen Alan Turing in Manchester programmeerde.