Work for hire
Bir çalışanın iş yerinde yazdığı kodun kime ait olduğunu belirleyen kurallar; uygulamada neredeyse her zaman işverene.
ABD'de iş basit: 1976 tarihli Telif Hakkı Yasası uyarınca "work made for hire" eserin yazarı en baştan işverendir, sanki çalışan hiç var olmamış gibi. Avrupa'nın büyük bölümü ise tersinden başlar: telif hakkı eseri yaratana doğar. Yazılım için AB'nin 1991 tarihli Yazılım Direktifi bir istisna getirdi ve üye devletler bunu ulusal hukukuna aktardı; İsveç 1993'te telif yasasının 40a maddesiyle yaptı: çalışanın görevleri kapsamında yaratılan programlardaki mali haklar, aksi kararlaştırılmadıkça işverene geçer.
İstisna yalnızca mali hakları kapsar. Manevi haklar (adının belirtilmesi, eserin bozulmasına itiraz etmek), hukukun tanıdığı yerlerde programcıda kalır. Gri alan yan projelerdir. Akşamları evde yazılan kod normalde sizindir, ama pek çok iş sözleşmesi yine de onu talep etmeye çalışır; bazı projelerin katkıcılardan, kodu sunma hakkına gerçekten sahip olduklarını onaylamasını istemesinin nedenlerinden biri de bu.