Zamansal yeniden projeksiyon
Önceki karenin sonucunu mevcut kareye yeniden projekte ederek yeniden kullanır; pahalı efektleri birkaç kareye yayar.
Hareket vektörleri ve derinlik kullanılarak her pikselin önceki karede nerede durduğu hesaplanır ve değeri oradan alınır. Kenar yumuşatmanın, ortam tıkanmasının ya da yansımaların maliyeti her karede tam ödenmek yerine zamana yayılır — TAA'nın ve DLSS ile FSR 2 gibi zamansal ölçeklendiricilerin temeli budur.
Tuzak, eksik ya da yanlış geçmiştir: yeni ortaya çıkan piksellerin geçmişi yoktur (disocclusion), bir şey biraz yanlış kaydığında ise arkasında bulanık bir hayalet izi kalır. Olağan çareler, alınan rengi yeni karedeki komşuluğa göre kıstırmak ve şüpheli görünen geçmişi reddetmektir.