Speküler aliasing
Bir yüzey pikselden fazla normal ayrıntısı taşıdığında speküler parlamalarda beliren titreme: kamera kıpırdar kıpırdamaz parıltı "kaynamaya" başlar.
Parlak bir yüzey ışığı küçük, keskin bir vurguda toplar. Yüzey normalleri ekranın örnekleyebileceğinden hızlı değiştiğinde (uzaktan görülen ince bir normal haritası ya da aynaya yakın bir malzeme) vurgu bir karede pikselin üstüne düşer, sonrakinde kaçırır; hareket halinde huzursuz bir pırıltı oluşur.
Çare, normal varyansını pürüzlülüğe bağlamaktır: bir mip seviyesi ortalaması alınarak küçüldüğünde normallerin yayılımı pürüzlülük değerini yükseltmeli, böylece ayrıntı kaybolurken parlaklık yumuşar. Toksvig faktörü ve LEAN/CLEAN mapping tam olarak bunu yapar; zamansal kenar yumuşatma geri kalanını birkaç kareyi harmanlayarak temizler. Sorun en çok metalik ve parlak malzemelerde belirgindir.