Plak reverb
Asılı bir çelik plakayı titreştirip nasıl sönümlendiğini kaydederek elde edilen yankı.
Plak reverbden önce yankı isteyen bir stüdyonun gerçek bir yankı odasına ihtiyacı vardı: içinde hoparlör ve mikrofon bulunan, fayansla kaplı bir oda. Alman EMT 1957’de EMT 140’ı çıkardı: bir çerçevede gerilmiş, yaklaşık iki metrekarelik ince bir çelik levha; ortasında bir sürücü, kenarlarda temaslı pikaplar. Plakaya daha yakın ya da uzak getirilen bir sönümleme pedi decay süresini belirliyordu.
Ses yoğun ve parlaktır, bir odanın belirgin ilk yansımalarından yoksundur; 1960’lar ve 70’lerde vokallerin ve trampetlerin üzerinde yer aldı. Cihaz birkaç yüz kilo geliyordu ve koridordaki ayak seslerine duyarlıydı. Bugün algoritmik reverblerle ya da ayakta kalan cihazlardan örneklenmiş dürtü yanıtlarıyla taklit edilir.