Dürtü yanıtı
Bir sistemin tam parmak izi: tek, sonsuz kısa bir tıklamaya nasıl tepki verdiği.
Doğrusal ve zamanla değişmeyen bir sistem için (bir oda, bir gitar kabini, bir analog filtre) ideal bir dürtüye verdiği yanıtı bilmek yeterlidir. Gerisi bundan çıkar; çünkü her sinyal, ölçeklenmiş dürtülerden oluşan bir akış sayılabilir. Kuru bir kaydı bir katedralin dürtü yanıtıyla evirirseniz katedralde çalınmış gibi duyulur. Evrişim reverb’ünün bütün numarası budur.
Artık kimse bunun için başlangıç tabancası ateşlemiyor ya da balon patlatmıyor. Angelo Farina’nın 2000 tarihli yönteminden beri hoparlörden üstel bir sinüs süpürmesi çalınıp yanıt kayıttan hesaplanıyor; bu, daha iyi bir sinyal gürültü oranı sağlıyor ve hoparlörün bozulmasını ayırıyor. Sınır ise işin içinde gömülü: dürtü yanıtı doğrusal olmayan hiçbir şeyi yakalamaz, dolayısıyla lambalı bir amfinin doygunluğu bu yolla dondurulamaz.