Algısal kodlama
Matematiksel olarak en önemsiz olanı değil, kulağın zaten fark etmeyeceği şeyi atan kayıplı ses sıkıştırma.
Kodlayıcı sesi, genellikle bir MDCT ile frekans bileşenlerine ayırır; bu sırada bir psikoakustik model her bant ve zaman dilimi için bir maskeleme eşiği hesaplar. Bitler, nicemleme gürültüsü bu eşiğin altında kalacak biçimde dağıtılır. Yüksek bir ses çevresindeki her şeyi bastırıyorsa birkaç bit yeter; sessiz ve açıktaysa daha fazlası gerekir.
Yaklaşım MP3'ün (1993'te standartlaştırıldı), Sony'nin MiniDisc'teki ATRAC'ının, AAC'nin ve Opus'un temelindedir. Fraunhofer'den Karlheinz Brandenburg, MP3'ü Suzanne Vega'nın çalgısız "Tom's Diner" şarkısını defalarca dinleyerek ayarladı; şarkı her artefaktı ortaya çıkarıyordu. Zayıf nokta, eşiğin tek bir insan kulağını ve tek bir geçişi varsaymasıdır: birkaç kez yeniden kodlarsanız hatalar üst üste biner.