MDCT (değiştirilmiş ayrık kosinüs dönüşümü)
1990'lardan beri hemen her kayıplı ses kodekinin altında yatan, örtüşmeli frekans dönüşümü.
Bir kodek sesi bloklara bölüp bitleri kulağın dinlediği yerlere harcamak ister, ama sert blok kenarları çıtırtı yapar. MDCT, yarı yarıya örtüşen bloklar kullanır. Her blok örnek sayısının yalnızca yarısı kadar katsayı üretir; böylece örtüşme veri hızına bir şey katmaz, zaman düzleminde ortaya çıkan örtüşme bozulması (aliasing) ise komşu bloklar toplandığında birbirini götürür. Bu ilkeyi, yani zaman düzleminde örtüşme bozulması giderimini, John Princen ve Alan Bradley 1986–87'de yayımladı.
Dolby Digital, MP3 (bir filtre bankasıyla melez olarak), AAC, Vorbis ve Opus hep ona dayanır. Zayıf noktası ön yankıdır (pre-echo): nicemleme gürültüsü bütün bloğa yayılır, bu yüzden keskin bir davul vuruşu önünde hafif bir tıslamayla gelir. Kodekler bu yüzden bir geçici ses yaklaşırken kısa bloklara geçer.