Haas etkisi
İşitme, birkaç milisaniye sonra gelen kopya daha yüksek sesli olsa bile, yönü önce gelen sesin belirlemesine izin verir.
Helmut Haas bunu 1949'da Göttingen'deki doktora tezinde tanımladı; aynı yıl Hans Wallach ve arkadaşları buna öncelik etkisi (precedence effect) adını verdi. Aralarında yaklaşık bir ile otuz milisaniye fark olan iki özdeş ses tek bir ses gibi birleşir ve ilk kaynaktan geliyormuş gibi algılanır. Sonraki kopya, yanılsama bozulmadan önce yaklaşık 10 dB daha yüksek olabilir. Psikoakustiğin duvar yansımalarının nesnelerin yeri konusunda bizi şaşırtmasını önleyen kısmı budur.
Mühendisler bunu iki yönde de kullanır. Büyük mekânlarda PA sistemleri arkadaki hoparlörleri geciktirir; böylece ses yine sahneden geliyormuş gibi durur. Bir miksajda tek bir kanalı 10–20 ms geciktirmek mono kaynaktan geniş bir stereo imaj çıkarır. Mono'ya toplandığında aynı numara bir tarak filtresine dönüşür; insanlar bunu genellikle şarkıyı ilk kez telefondan dinlediklerinde keşfeder.