Eliptik eğri kriptografisi
Büyük asallar yerine bir eğri üzerindeki noktalara dayanan açık anahtarlı kriptografi: aynı güvenlik, onda bir anahtar uzunluğuyla.
1985’te Neal Koblitz ve Victor Miller tarafından birbirinden bağımsız önerildi, ancak 2000’lerde yaygınlaştı; bunun bir nedeni patent durumunun 1990’lara dek bulanık kalmasıydı. Güvenliği şuna dayanır: eğri üzerinde bir noktayı kendisiyle çok kez toplamak kolaydır, ama kaç kez toplandığını bulmak değildir; yani başka bir kılıkta ayrık logaritma problemi.
Kazanç boyuttadır: 256 bitlik bir eğri, yaklaşık 3072 bitlik RSA’ya denktir. Bu da ECC’yi telefonlar, akıllı kartlar ve pille çalışan her şey için bariz seçim yapar. Eğri seçimi siyasi olarak yüklüdür: sektörün bir kısmı NIST’in P-256’sına, kimsenin açıklayamadığı sabitler yüzünden güvenmez; Daniel Bernstein’ın 2005’te çıkardığı Curve25519 ise her tasarım kararını gerekçelendirdiği için benimsendi. ECC, tıpkı RSA gibi Shor algoritmasına yenilir; dolayısıyla kuantum sonrası kriptografi burada da geçerlidir.