RSA

Rivest, Shamir ve Adleman onu 1977’de MIT’de yayımladı; bir yıl önce Diffie ve Hellman asimetrik şifrelemenin mümkün olduğunu, ama nasıl yapılacağını göstermemişti. Anahtarlar iki gizli asal p ve q’dan üretilir; açık anahtar çarpımları n = pq’yu taşır. Çarpmak kolaydır, n’den p ve q’yu bulmayı hızlıca yapmanın yolunu ise kimse bilmiyor. GCHQ’dan Clifford Cocks aynı şemayı 1973’te bulmuştu, ama 1997’ye kadar gizli kaldı.

RSA ise tarihe karışma yolunda. 256 bitlik bir eliptik eğrinin sağladığına denk olmak için 2048 veya 3072 bitlik anahtar gerekir, imzalama yavaştır ve saf uygulamalar dolgu (padding) hatalarıyla bilgi sızdırır; Bleichenbacher’in 1998 saldırısı yeni ürünlerde hâlâ ortaya çıkıyor. TLS 1.3 RSA ile anahtar değişimini tümüyle bıraktı, algoritmayı yalnızca imzalar için tutuyor. Çalışan bir kuantum bilgisayar onu Shor algoritmasıyla doğrudan kırar; kuantum sonrası kriptografinin tüm gerekçesi budur.