Devredilmiş doğrulama
Kart ihraççısının, güçlü müşteri doğrulamasını bir cüzdanın ya da işyerinin kendi adına yapmasına izin verip sonucu kendi doğrulaması olarak kabul etmesi.
PSD2, güçlü müşteri doğrulamasının sorumluluğunu ihraççıya, yani müşterinin bankasına yükler. Ama banka her zaman müşteriye en yakın taraf değildir. Apple Pay ile ödeme yapan biri yüzünü zaten telefona göstermiştir; onu ikinci bir kontrol için bankacılık uygulamasına yönlendirmek hem anlamsız hem dönüşüm oranı için zararlıdır. Çözüm sözleşmeseldir: ihraççı doğrulamayı cüzdana devreder, cüzdan da bunun yapıldığına kefil olur.
Teknik olarak işlemle birlikte bir kanıt (attestation) taşınır. İhraççı yine de reddedebilir, ancak kendi 3-D Secure sorgusunu başlatmak zorunda kalmaz. Hukuken ihraççı düzenleyiciye karşı sorumlu kalmayı sürdürür; bu anlaşmaların çoğunlukla büyük cüzdanlara ve bir avuç dev işyerine verilmesinin nedeni budur.