3-D Secure
Kart internette kullanıldığında, klavyenin başındaki kişinin gerçekten kim olduğunu kartı çıkaran bankanın doğrulamasını sağlayan protokol.
Visa bunu 2001 civarında “Verified by Visa” adıyla başlattı, Mastercard da SecureCode ile peşinden geldi. Üç “alan” (domain) şunlardır: kartı çıkaran bankanın alanı, işyeri bankasının alanı ve ikisinin arasındaki ortak altyapı. Birinci sürüm alışverişçiyi bir açılır pencereye atıyor ve yıllar önce seçip çoktan unuttuğu sabit bir parola istiyordu. Sonuç terk edilmiş sepetler ve oltacılara bir hediye oldu; çünkü gerçek pencereyi sahtesinden kimse ayırt edemiyordu.
EMVCo’nun 2016’da yayımladığı 3DS2 fikri tersine çevirdi. İşyeri cihaz ve alışveriş hakkında yüz kadar veri noktası gönderir, kartı çıkaran banka riski puanlar ve işlemlerin çoğu sürtünmesiz geçer. Yalnızca şüpheli olanlara, çoğunlukla banka uygulaması üzerinden bir doğrulama adımı (challenge) çıkar. 3DS ile doğrulama, sahtekârlık sorumluluğunu işyerinden kartı çıkaran bankaya kaydırır; işyerlerinin buna katlanmasının tek nedeni de budur. Birinci sürüm Ekim 2022’de kapatıldı.